از تمام محاسبات و قوانین روزگار که می گذریم

  دوباره در پس کوچه ای نه چندان دور

  در یچه احساسم باز می شود

  و منطق آدمیان در میان سطرهای

  جادویی اش به فراموشی سپرده می شود

  دوباره قلم خودنمایی می کند

  و کلمات پشت سر هم ردیف می شوند

   همیشه نوشته ها مضمون دارند

  و تو نمی دانی از کدام فکر سر چشمه می گیرند